Op woensdag 30 juli 2025 is WSV Binnenmaas te gast bij Roeivereniging Pampus in Almere. Een bijzondere ervaring. Het uitstapje stond eigenlijk al weken eerder op de agenda, maar vanwege de op dat moment tropische temperaturen werd besloten tot uitstel. De omstandigheden op 30 juli zijn prima. Het is nog vakantietijd, waardoor we zonder file naar Almere rijden. Het is rond de vierentwintig graden, wel een stevig windje, matig zonnetje en wat een roeiwater staat er op ons te wachten!

RV Pampus heeft voor haar gasten heuse knooppunten roei routes, zodat wij een roei-rondje op maat kunnen creëren. Vanwege de wind voor ons geen ommetje over de Noorderplassen, maar wel een route dwars door de stad met op de terugweg met de wind mee de oversteek van het open Weerwater.
En …. er wacht ons nog een andere verrassing. De voor ons gereserveerde C4+, De Dolfijn, wordt uit de loods gereden op een bijzonder makkelijk transportwagentje op fietswielen. Waar hebben we dat meer gezien? In Parijs! Yep, ook de leden van RV Pampus waren op bezoek in Parijs en zagen daar dit bijzonder handige roeibotenwagentje, dat zij net als de leden van WSV Binnenmaas eigenhandig hebben nagebouwd!

Vanaf de vlotten van RV Pampus roeien we de Lange Wetering op richting Almere Haven.We passeren een goudkust aan woonboten in alle soorten, maten en kleuren. Soms meerdere verdiepingen en soms riet gedekt met dakramen in de kap.

Na de eerste afslag komen we dan bij de Sluis Kromme Wetering. De sluis is handbediend en voorzien van stoplichten. We kunnen ons aanmelden via een drukknop, maar ja hoe kom je daar. Eerst maar de commando’s ‘light paddle’, ‘laat lopen’ en ‘slippen aan stuurboord’ en dan is toch èn onze snelheid nog net iets te hoog èn de arm van de stuur nog net iets te kort. Bij poging 2 biedt de steel van de peddel van de stuur uitkomst. Yep, we zijn aangemeld. Naast de rode stoplichten verschijnen nu ook groene stoplichten. Nog even wachten. En als alles groen is mogen wij verder. Het gaat slechts om één dubbele sluisdeur en om een verval van plm 30 cm, maar het passeren van ene sluis blijft wel een dingetje. We houden ons stabiel met een touw om een meerpaal en kunnen al spoedig onze vaarweg weer vervolgen.
We passeren Kasteel Almere. Het kasteel, dat nooit is afgebouwd en op weg is naar een hedendaagse ruïne. Vanaf de Lange Wetering gaan wij rechtsaf naar de Kromme Wetering. We roeien onderlangs de A6, pakken een puntje van het Weerwater mee en duiken dan de bebouwde kom in. Al snel passeren wij het Van der Valk Hotel Almere met een aanlegsteiger voor passanten. Dit moeten wij even onthouden. De route gaat verder over smalle en iets bredere vaarten die steevast steeds gemarkeerd worden door borden met waarschuwende teksten: Invaren is voor eigen risico. Maar wij laten ons niet kennen. We trotseren zwanen, tapijten van gele lisdoddes en witte waterlelies en vele laaghangende wilgen. Om nou te zeggen, dat we in de 8
e
stad van Nederland zijn, nee, we roeien in een oase van groen en zien op afstand glimpen van huizen in zeer gevarieerde bouwstijlen.

Aangekomen bij de Leeghwaterplas zoeken we de oever op voor een stop. Helaas pindakaas. We zijn bij het hondenstrandje en met de roeiboot kunnen wij alleen aanleggen door natte voeten te halen. Gaan we niet doen. We zien in de verte oranje snelbewegende stippen (windfoil surfers) op het water en roeien die richting op. Nu hebben we een schot in de roos. Een windfoil surfer is drukdoende om een steiger te schonen van ganzenpoep, maar wij kunnen daar zeker aanleggen. Inmiddels hebben wij ruim 8 km geroeid en zijn wij toe aan een pauze.
We vervolgen onze weg richting het Beatrixpark. Midden in al het groen passeren wij tientallen bruggetjes met de meest exotische namen. Bruggetjes, die zo hoog zijn, dat schaatsers deze makkelijk kunnen passeren en dat ook wij als roeiers het vallen en slippen niet hoeven te oefenen. In het Beatrixpark is het Amerikaans georiënteerde restaurant Gateway Diner, waar ooit hamburgers en milkshakes werden geserveerd, gesloten. We strijken neer op een bankje en kijken naar de passerende mensen. De vaarroute is stil. Er zijn geen andere roeiers en we hebben slechts twee suppers en drie kanoërs gezien. In het Beatrixpark zien wij plotsklaps mensen. Wij zijn in een stad!
We gaan verder richting het Weerwater. We roeien onder het Centraal Station door en zijn plots in het centrum van Almere. Het roeiwater gaat gewoon door en met zicht op de skyline van Almere roeien wij roeien richting het Weerwater. Van daaruit nog een klein uitstapje naar Van der Valk Almere. De aanlegsteiger is eigenlijk iets te hoog voor roeiboten. Onze roeiboot hangt vervaarlijk schuin, maar wij laten ons niet kennen. Naast onze roeiboot ligt de sloep Toekan 2 gereed. Deze sloep is te huur. Op het terras genieten wij van een drankje en een snack.
Het is van daaruit nog ruim 40 minuten naar RV Pampus. Wij nemen opnieuw Sluis Kromme Wetering en een stukje Lange Wetering. We hebben 24 km geroeid en een prima dag gehad. Het roeiwater te Almere is echt uniek. Voldoende brede vaarten, geen beroepsvaart, weinig golven, hoge en brede bruggen, prachtige natuur, en interessante stedenbouw langs de kant.
Gerda Vroegop






